بیوگرافی منوچهر نوذری :

منوچهر نوذری
زاده‌ی ۱۰ اردیبهشت ۱۳۱۵ قزوین  درگذشته‌ی ۱۶ آذر ۱۳۸۴ تهران

 دوبلور، بازیگر، مجری و کارگردان ایرانی و اصالتاً اهل کاشان بود.

او فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۲ آغاز کرد و از نخستین گویندگان تاریخ دوبله در ایران بود. صدای وی نقش‌های بازیگرانی همچو‌ جک لمون، دنی کی، راج کاپور، گلن فورد، باب هوپ، رداسکلتون و .... را در ذهن مردم ایران ماندگار نمود.

 از سال ۱۳۳۵ در رادیو نیز مشغول به کار شد و فعالیت خود را در سینما از سال ۱۳۳۸ به عنوان دستیار فنی آغاز کرد.
 اولین تجربه بازیگری او در سال ۱۳۴۱ با بازی در فیلم �لاله آتشین� به کارگردانی برادرش محمود نوذری و هوشنگ لطیف پور رقم خورد و بعدها نیز در فیلمهایی همچون: افق روشن، امیر ارسلان نامدار، حسین کرد شبستری، گوهر شب چراغ، غروب بت پرستان، آسمون بی ستاره، خیالاتی و چند می‌گیری گریه کنی به ایفای نقش پرداخت.
منوچهر نوذری با ساخت فیلم �ایوالله� نخستین تجربه اش در کارگردانی را مقابل دوربین برد و پس از آن در فیلم‌های دیگری مانند: خیلی هم ممنون و خیالاتی در مقام کارگردان، تدوینگر و یا سراینده اشعار فعالیت نمود.

منوچهر نوذری در دهه ۱۳۵۰ با مهاجرت به کشور مصر فیلم �الو من گربه هستم� را ساخت.

فعالیت هنری او پس از انقلاب عمدتاً بر تلویزیون و رادیو متمرکز بود.
از مشهورترین برنامه‌هایی که او در تلویزیون اجرا کرد می‌توان به �هزار برگ، هزار رنگ�،  �مسابقه هفته�، �تهران ساعت بیست� و �جدی نگیرید� و همچنین به بازیگری در مجموعه‌های داستانی �کوچه اقاقیا� و �باجناق ها� اشاره کرد. حضور او با اجرای چند نقش در برنامه‌های رادیویی �صبح جمعه با شما� و �صبح روز تعطیل� و کارگردانی این برنامه‌ها از دیگر فعالیت‌های منوچهر نوذری محسوب می‌شود.
یکی دیگر از اجراهای رادیویی و صمیمانه وی به برنامه �راه‌شب� مربوط است که در زمان خود مخاطبان بسیاری را جذب کرده بود.

در روزهای پایانی زندگی این هنرمند در بیمارستان اینگونه از او نقل شده:

"من اولین کسی بودم که در تلویزیون ایران مقابل دوربین رفتم و گفتم نام جعبه‌ای که تصویر من را در آن می‌بینید تلویزیون است".

وی در مصاحبه‌ای در سال ۱۳۸۱ به صورت زنده در برنامه مهر در پاسخ به مجری برنامه که از او می‌پرسد بزرگترین دستاورد هنری شما چه بوده است، گفت "خانم فائقه آتشین" که باعث شوکه شدن مجری معروف آن روز تلویزیون ایران شد و بلافاصله بدون اینکه چیزی بگوید بحث را به طور کلی عوض می‌کند و دربارهٔ پسرش ایرج نوذری از او سؤال می‌کند.

منوچهر نوذری روز چهارشنبه ۱۶ آذر ماه ۱۳۸۴ به دلیل بیماری ریوی و  عفونت کلیوی در بیمارستان مدرس تهران درگذشت.

روحش شاد و یادش گرامی باد