اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تمام حال و فردا را

 

یکی بخشیده شهرش را یکی بخشیده دستش را

یکی مالش یکی هم روح و جسمش را

 

هر آنکس چیز بخشیده یقین از خویش بخشیده

نه حافظ کمتر از صائب نه صائب بیش بخشیده

 

سمرقند و بخارا کو ؟ و یا خالی ز شیرازی

سخن ها مانده اند اما برای نکته پردازی

 

محمد علی رستمی (وصال)