گنجینه ها

که شد زندگی بی تو زندان من

کجایی تو ای تک چراغ شبم ؟

که دور از تو جان میرسد بر لبم 

لبم ، بوسه جوی لب نوش تُست

در آغوش من بوی آغوش تُست

به هر جا گلی دیده ، بو کردم

ز گلها تو را جستجو کرده ام

شب آمد ، سیاهی جهان را گرفت

غم تو ، گریبانِ جان را گرفت

بیا ای درخشنده مهتاب من

که عشق تو بُرد از سرم خواب من

رهایم مکن در غمِ بی کسی

کنم ناله ، شاید به دادم رسی

خطاکارم ، اما ز من گوش کن

بیا رفته ها را فراموش کن