ناصر عبداللهی متولد دهم دی ماه سال 1349 در شهر بندر عباس است . او در 35 سالگی و در روز سوم آذر ماه 1385 در بندرعباس و بدلایل نا مشخص بی هوش شد و بعد از 27 کما در بیست و نهم آذر ماه سال 1385 در بیمارستان هاشمی نژاد تهران درگذشت. او در زادگاهش بندرعباس به خاک سپرده شد. او پدری کارگر و مادری خانه دار داشت و از 13 سالگی به موسیقی علاقه مند شد.

 

ناصر عبداللهی کار حرفه ای خود را از سال 1374 شروع کرد . وی در سال 1375 به تهران آمد و در ابتدا آلبوم های عشق است و دوستت دارم را از انتشارات دارینوش ارائه داد . وی که با انتشارات دارینوش دچار اختلاف شده بود آلبوم های بوی شرجی ، هوای حوا و ماندگار را توسط انتشارات آوای نکیسا ارائه داد.

 

عبداللهی در خانواده ای با چهار برادر و یک خواهر به دنیا آمد و در هیجده سالکی با همسر اول خود فهیمه غفوری ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند است که دو پسر و یک دختر به نامهای نوید نازنین و نامی است . نینا فرزند چهارم ناصر حاصل ازدواج او با فاطمه فهیمی است.

 

اکثر شعرهایی که در ترانه‌ هایش استفاده میکرد از سروده‌های محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفته خود وی تحت تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود. طوری که در سال‌های آغازین کار هنری ترانه‌های منصفی را بازخوانی می‌کرد. ترانه های مورد انتخاب وی در آلبوم هایش عمدتاً دارای مفاهیم اجتماعی و حماسی مانند ترانه های یادم باشد، کودکان خیابانی، سربلند و شیوه ی ما، مذهبی مانند ترانه های مهر علی و زهرا، احمد ثانی، یا فاطمه و مهر دلبر و عاشقانه مانند ترانه های تو ای عشق، ماه من، بهت نگفتم و رازبودند.